Door Joris Brussel: 'Tijd van tweestrijd'

Zijn geweer loopt

langs zijn schouder

reikend in de verte

in het zwelgen van de zonwaar de vijand wacht

keer op keer

dag en nacht

dreigend als onweer.

Hij is pas 21 jaar en ver van huis

onwetend als de oorlog zelf

maar hij wil wel

maar hij moet wel

dienen voor onze veiligheid.

Laatst een kerstkaart

van zijn vriendin

onder zijn kussensloop bewaard,

als de jongens het maar niet merken

hij hoort nu eenmaal bij de sterken

dus geeft hij niet op voordat zij

overgeven.

Aan de andere kant

lopen lappen langs zijn lijf

waar de woeste wind zachtjes

zingt tot voorbij de horizon

waar de vijand wacht

keer op keer

dag en nacht

dreigend als onweer.

Hij is pas 21 maanden vader

en vlakbij huis

onwetend als de oorlog zelf

maar hij wil wel

maar hij moet wel

vechten voor zijn volk

en het verlangen van de vrijheid.

Laatst genadig gewond geraakt

als men het maar niet

aan zijn vrouw verraadt

want hij moet overleven

dus geeft hij niet op

voordat zij overgeven.

Moed maakt mannen

ook al is angst alom

maar de vrede

ja, de godvergeten vrede

is al eeuwen weg gestreden

en door de vrees, verdriet

en blinde bommen

ziet men het gewoonweg niet

keer op keer

oorlog op oorlog

dreigend als onweer.

Joris Brussel

• Volg Joris op Facebook en/of Twitter ! Of lees iedere zaterdag zijn column (Brussels Blik) in het Dagblad Kennermerland .
  (Joris Brussel is 1ste stadsdichter van Velsen, columnist, 3FM-dichter en doctorandus in de journalistiek)