Over list en bedrog in de Tour de France onder het motto "De trein is zo gek nog niet!"

Vandaag, op de dag dat de 110e editie van 'La Grande Boucle' in Bilbao van start gaat, is het exact 120 jaar geleden dat op 1 juli 1903 de allereerste Tour de France uit de startblokken ging, Maken de renners zich vandaag op voor een etappe van 182 kilometer, in 1903 ging 't er toch iets heroïsche aan toe. Want toen stond er een ritje op het programma van maar liefst 467 kilometer van Parijs naar Lyon. Bijna niet te doen op eigen kracht. En dat klopt.

(tekst: Wim Meijer)

De winnaar van deze monsteretappe in 1903 was de fransman Maurice Garin, die na 17 uur en 45 minuten over de streep kwam. Een zuivere overwinning, zou je zeggen, want in die tijd bestond er nog geen EPO of bloeddoping, maar… er was wel ‘openbaar vervoer’!

Als je de complete hectiek bekijkt rond de Tour de France dan is het nauwelijks denkbaar dat dit ongeëvenaarde wielerevenement ooit is begonnen als een eenvoudige publiciteitsstunt bedacht door Georges Lefèvre, een jonge medewerker van het tijdschrift L’Auto. Hoofdredacteur Henri Desgrange had wel oren naar het bijzonder plan van Lefèvre en stelde hem meteen aan als Tourdirecteur voor de eerste editie van 1903.

Voor het tijdschrift L’Auto was het welslagen van deze Tour de France letterlijk van levensbelang. Het tijdschrift was verwikkeld in een heftige concurrentiestrijd met het blad Le Vélo en leek deze definitief te gaan verliezen. Le Vélo was sponsor van de belangrijkste wielerwedstrijd van dat moment, Bordeaux-Parijs, en had een oplage van 80.000 exemplaren. L’Auto kwam op dat moment niet verder dan een oplage van 25000 maar hoopte nu met die nieuwe ‘Tour de France’ het blad een nieuwe impuls te geven.

Uiteindelijk lukte het George Lefèvre om op 1 juli 1903 zestig renners aan de start te krijgen voor de eerste etappe van de eerste Tour de France. In totaal zou de Tour van 1903 bestaan uit 6 etappes. Anders dan tegenwoordig werden deze niet verreden op aansluitende dagen. Dat had alles te maken lengte van de etappes. Vaak moest er meer dan 400 kilometer worden overbrugd, waarna de renners enkele dagen rust kregen om weer ‘bij te tanken’.